huái huā huáng ， jǔ zi máng槐花黄，举子忙

xié tiān zǐ yǐ lìng tiān xià挟天子以令天下

bù zhàn ér qū rén zhī bīng不战而屈人之兵

duàn sòng yī shēng wéi yǒu jiǔ断送一生唯有酒

qiáng jiàng zhī xià wú ruò bīng强将之下无弱兵

gōng fū bù fù yǒu xīn rén功夫不负有心人

guà yáng tóu，mài gǒu ròu挂羊头，卖狗肉

huí móu yī xiào bǎi mèi shēng回眸一笑百媚生

shū zhōng yǒu nǚ yán rú yù书中有女颜如玉

bù chī rén jiān yān huǒ shí不吃人间烟火食

yī zhī yī yè zǒng guān qíng一枝一叶总关情

shèng rén zuò ér wàn wù dǔ圣人作而万物睹

gōng shàng xián，dāo chū qiào弓上弦，刀出鞘

shì wú bù kě duì rén yán事无不可对人言

dān rì bù zhe shuāng rì zhe单日不着双日着

chuán dào jiāng xīn bǔ lòu chí船到江心补漏迟

jiāo lóng zhōng fēi chí zhōng wù蛟龙终非池中物

lái wú yǐng，qù wú zōng来无影，去无踪

yī bō cái dòng wàn bō suí一波才动万波随

chī xiǎo kuī dé dà biàn yí吃小亏得大便宜

rén wáng gōng rén dé zhī人亡弓 人得之

fǔ jīn yǐ shí rù shān lín斧斤以时入山林

xiù cái rén qíng zhǐ bàn zhāng秀才人情纸半张

ér sūn zì yǒu ér sūn jì儿孙自有儿孙计

tiān wēi bù wéi yán zhǐ chǐ天威不违颜咫尺

shī bài zhě chéng gōng zhī mǔ失败者成功之母

qiān lǐ yīn yuán shǐ xiàn qiān千里姻缘使线牵

xìng xiāng jìn ， xí xiāng yuǎn性相近，习相远

fèn tǔ zhī qiáng bù kě wū粪土之墙不可圬

xíng dé chū fēng wàng xià yǔ行得春风望夏雨

dǎ kāi tiān chuāng shuō liàng huà打开天窗说亮话

rén shēng bǎi nián rú guò kè人生百年如过客

pī yún wù，dǔ qīng tiān披云雾，睹青天

chū shī wèi jié shēn xiān sǐ出师未捷身先死

cǐ jūn yī rì bù kě wú此君一日不可无

zhǐ jìng yī shān bù jìng rén只敬衣衫不敬人

yín píng yǐ duàn sī shéng jí银瓶已断丝绳汲

xuě hòu shǐ zhī sōng bǎi cāo雪后始知松柏操

qīng guān nán duàn jiā wù shì清官难断家务事

zhè shān wàng zhe nà shān gāo这山望着那山高

dōng zhì dào ér jiā huī fēi冬至到而葭灰飞

fù guì yú wǒ rú fú yún富贵于我如浮云

zhàng fū bù xué cáo mèng dé丈夫不学曹孟德

jīn shàng háng zhōu jiù jiǔ hén襟上杭州旧酒痕

sǎ xiàng rén jiān dōu shì yuàn洒向人间都是怨

chū shēng zhī dú bù pà hǔ初生之犊不怕虎

bù shì yuān jiā bù jù tóu不是冤家不聚头

sǐ mǎ dāng zuò huó mǎ yī死马当作活马医

dà zhàng fū dāng rú cǐ yě大丈夫当如此也

wú kě nài hé huā luò qù无可奈何花落去