gōng zhě nán chéng ér yì bài功者难成而易败

suí qí liú ér yáng qí bō随其流而扬其波

gāo bù còu，dī bù jiù高不凑，低不就

yī rén zuò zuì yī rén dāng一人做罪一人当

gǒu ròu shàng bù le yán xí狗肉上不了筵席

mò qiǎn jiā qī gèng hòu qī莫遣佳期更后期

dān shā jiǔ jiào jǐng shuǐ chì丹砂久窖井水赤

fú dé dōng lái xī yòu dào扶得东来西又倒

cháo lǐ yǒu rén hǎo zuò guān朝里有人好做官

gōng jǐ zhèng nán miàn ér yǐ恭己正南面而已

chuán dào qiáo mén zì rán zhí船到桥门自然直

yī rén zuò shì yī rén dāng一人做事一人当

gōng fu bù fù yǒu xīn rén工夫不负有心人

dú yào kǔ kǒu lì yú bìng毒药苦口利于病

fù mǔ wéi qí jí zhī yōu父母唯其疾之忧

quán qū bǎo qī zǐ zhī chén全躯保妻子之臣

luò huā fāng cǎo wú xún chù落花芳草无寻处

zòng sǐ yóu wén xiá gǔ xiāng纵死犹闻侠骨香

sì céng xiāng shí yàn guī lái似曾相识燕归来

fù chéng wú chǔ huàn huáng jīn赋成无处换黄金

dōng fēi bó láo xī fēi yàn东飞伯劳西飞燕

niú bù hē shuǐ qiǎng àn tóu牛不喝水强按头

chú fèng qīng yú lǎo fèng shēng雏凤清于老凤声

chén zhōu cè pàn qiān fān guò沉舟侧畔千帆过

gōng míng mǎ shàng dōu móu chū功名马上兜鍪出

mín dào yú jīn shòu qí cì民到于今受其赐

lù shàng xíng rén kǒu shì bēi路上行人口似碑

yù róng jì mò lèi lán gān玉容寂寞泪阑干

yī shí jī qǐ qiān céng làng一石击起千层浪

xián qiāo qí zi luò dēng huā闲敲棋子落灯花

dǎ pò shā pén wèn dào dǐ打破沙盆问到底

zhòng rén pěng chái huǒ yàn gāo众人捧柴火焰高

wú yuán duì miàn bù xiāng féng无缘对面不相逢

duǎn gěng bù kě jí shēn jǐng短绠不可汲深井

lí rán yǒu dāng yú rén xīn犁然有当于人心

sān dòu ài yǔ sān dòu cōng三斗艾与三斗葱

lǐ cài wéi rén zài xià zhōng李蔡为人在下中

rén jiē kě yǐ wèi yáo shùn人皆可以为尧舜

xié tài shān yǐ chāo běi hǎi挟泰山以超北海

xuán zhū rì yuè ér bù kān悬诸日月而不刊

jiàn qí yī wèi jiàn qí èr见其一未见其二

yàn píng zhòng shàn yǔ rén jiāo晏平仲善与人交

jiě líng hái yào xì líng rén解铃还要系铃人

cùn zhī yù bì yǒu xiá tì寸之玉必有瑕瓋

lù jū fēi wū zhōu fēi chuán陆居非屋舟非船

sù huàn nàn xíng hū huàn nàn素患难行乎患难

qī shí lǎo wēng hé suǒ qiú七十老翁何所求

kǒu zhě yán yǔ zhī mén hù口者言语之门户

huā bù mí rén rén zì mí花不迷人人自迷

sǐ zhū gě zǒu huó zhòng dá死诸葛走活仲达