xiù cái rén qíng bàn zhāng zhǐ秀才人情半张纸

zài tiān yuàn zuò bǐ yì niǎo在天愿作比翼鸟

fù bù cí zé zi bù xiào父不慈则子不孝

qiě kàn yù jǐn huā jīng yǎn且看欲尽花经眼

bù niàn sēng miàn niàn fó miàn不念僧面念佛面

bì hǎi bō tāo yè yè xīn碧海波涛夜夜心

xīn bìng hái yòng xīn yào yī心病还用心药医

jīng hóng xū fā xià píng yuán惊鸿虚发下平原

chī xīn nǚ zǐ fù xīn hàn痴心女子负心汉

bǎo hàn bù zhī è hàn jī饱汉不知饿汉饥

yǒu bǎi hài ér wú yī lì有百害而无一利

yǔ dǎ lí huā shēn bì mén雨打梨花深闭门

yù wǎn shèng lái hǔ pò guāng玉碗盛来琥珀光

wāi zuǐ hé shàng xiā niàn jīng歪嘴和尚瞎念经

dà zhàng fū néng qū néng shēn大丈夫能屈能伸

qiān hū wàn huàn shǐ chū lái千呼万唤始出来

bù kàn jīn miàn kàn fó miàn不看金面看佛面

tóu fà hú zǐ yī bǎ zhuā头发胡子一把抓

cǐ huā kāi hòu gèng wú huā此花开后更无花

yóu hé hàn ér wú jí yě犹河汉而无极也

jiě líng hái zhàng xì líng rén解铃还仗系铃人

chǐ qí yán ér guò qí xíng耻其言而过其行

lè fū tiān mìng fù xī yí乐夫天命复奚疑

jūn zǐ bù duó rén zhī hào君子不夺人之好

bù kě gū míng xué bà wáng不可沽名学霸王

dì xià xiū wén zhù zuò láng地下修文著作郎

bó zhòng zhī jiān jiàn yī lǚ伯仲之间见伊吕

tiān yǔ sù yǔ dì liú qián天雨粟与地流钱

zhēn rén miàn qián bù shuō jiǎ真人面前不说假

shàn wèn zhě rú gōng jiān mù善问者如攻坚木

dōng jīng wàng zhòng liǎng bīng zhōu东京望重两并州

zhǐ zhe hé shàng mà zéi tū指着和尚骂贼秃

yǒu yī lì jì yǒu yī bì有一利即有一弊

yǒu yuán qiān lǐ lái xiāng huì有缘千里来相会

dà ér huà zhī zhī wèi shèng大而化之之谓圣

kě yì wù bù kě yán chuán可意悟不可言传

duō qíng què bèi wú qíng nǎo多情却被无情恼

mǎn chéng fēng yǔ jìn chóng yáng满城风雨近重阳

bù zāo zhě kě wú bù wèi不遭者可无不为

duō qǔ zhī ér bù wèi nüè多取之而不为虐

bié shí róng yì jiàn shí nán别时容易见时难

qú dài fū zhī fēi zhī nián蘧大夫知非之年

dān guì céng pān yù tù gōng丹桂曾攀玉兔宫

èr shí sì fān huā xìn fēng二十四番花信风

shí fēn xīng xīng shǐ wǔ fēn十分惺惺使五分

tiě dǎ fáng liáng mó xiù zhēn铁打房梁磨绣针

chuán dào qiáo mén zì huì zhí船到桥门自会直

bù dé jǐ ér qiú qí cì不得己而求其次

shí hū shí hū bù zài lái时乎时乎不再来

bù fèi jiāng hé wàn gǔ liú不废江河万古流